Bobby Sparks II na letniej Zadymce
- Zadymka Jazzowa
- 2 dni temu
- 2 minut(y) czytania
Bobby Sparks II to wszechstronny artysta, muzyk i producent, którego pasją jest gospel, jazz, funk, R&B i wiele innych gatunków. Dziesięciokrotny laureat nagrody Grammy nagrywał i występował z niezwykłą gamą artystów, takich jak Prince, Herbie Hancock, Ray Charles, Nelly Furtado, Marcus Miller, Kirk Franklin, St. Vincent. Jest kluczowym architektem charakterystycznego brzmienia Snarky Puppy. Jego muzyka odzwierciedla głęboką świadomość tożsamości i artystycznego celu, łącząc autentyczność z odważną, wielowymiarową ekspresją, ukształtowaną przez dekady doświadczeń w różnych stylistykach.
Urodzony w 1973 roku w Corsicanie w stanie Teksas, w muzykalnej rodzinie, Sparks zaczął grać na organach w kościele już w wieku sześciu lat. Matka – organistka i pianistka gospel – wprowadziła go w świat muzyki sakralnej, natomiast ojciec, trębacz bebopowy, zaszczepił w nim miłość do jazzu i bluesa, przybliżając twórczość takich artystów jak Dizzy Gillespie, Sonny Rollins, Dexter Gordon, Count Basie, a później także Miles Davis. Istotny wpływ na jego styl mieli również organiści pokroju Jimmy Smith oraz blues B.B. King.
Po studiach muzycznych w Eastfield College niedaleko Dallas, Sparks dołączył do zespołu Kirka Franklina, gdzie w latach 1992–2005 pełnił funkcję dyrektora muzycznego, współtworząc przełomowe albumy. Później stał się kluczowym członkiem RH Factor Roy Hargrove, a od 2016 roku regularnie współpracuje z zespołem Snarky Puppy, koncertując na całym świecie i uczestnicząc w nagrodzonych Grammy projektach.
Jego debiutancki album jako lidera, „Schizophrenia: The Yang Project” (2019), ukazał szeroką wizję kompozytorską i wyrazistą tożsamość brzmieniową artysty. Najnowsze wydawnictwo, „Paranoia”, stanowi kulminację jego muzycznej drogi i osobistych inspiracji. Łącząc filmowe faktury z funkowym groove’em, improwizacją i przekraczającymi granice gatunków aranżacjami, album ukazuje Sparksa w najbardziej ekspresyjnej i odważnej odsłonie.
Centralnym elementem jego brzmienia pozostają organy Hammonda B-3, które otrzymał w wieku szesnastu lat i na których gra do dziś, a także kolekcja instrumentów vintage, takich jak Mellotron, Clavinet, Fender Rhodes, Mini-Moog czy Prophet-5. To właśnie one współtworzą bogate, charakterystyczne brzmienie jego nagrań i elektryzujących występów na żywo.
Opinie prasy:
„Paranoia to rozległa, 26-utworowa muzyczna odyseja ukazująca niezwykłą wszechstronność.” – Soul and Jazz and Funk
„Teksański czarodziej klawiszy o nieuchwytnym groove’ie. Witamy w operze funk!” – Westzeit
„W centrum tej pełni stoi Sparks II – mistrz łączenia umiejętności, kontrolujący groove, potęgę brzmienia i emocjonalność fusion.” – Jazzthing
