Michał Barański i jego "No Return No Karma" na letniej Zadymce
- Zadymka Jazzowa
- 25 minut temu
- 1 minut(y) czytania
(...) Michał Barański – kontrabasista, gitarzysta basowy, kompozytor. Jeden z najbardziej kreatywnych, poszukujących i odważnych artystów współczesnej polskiej sceny jazzu. Jego dorobek, niezależnie od działalności klubowej, estradowej i edukacyjnej, obejmuje kilkadziesiąt płyt, zrealizowanych u boku liderów reprezentujących różne, niekiedy skrajne rejony sceny muzycznej.
Zestaw płyt składających się na muzyczny portret Michała Barańskiego mógłby w skrócie obejmować takie albumy, jak choćby „Presence” tria Triology wraz z jego mentorem Bradem Terrym (2000), z udziałem Mateusza Kołakowskiego i Tomasza Torresa. „Assymetry” z zespołem Zbigniewa Namysłowskiego (2006), „Umiera piękno” Agi Zaryan (2007), „Early Reflections” z Bennie Maupin Quartet (2008) oraz „Sacrum Profanum” z kwartetem Adama Bałdycha.
W biografii Michała Barańskiego pojawiają się bez mała wszystkie kluczowe nazwiska polskiego jazzu, w tym, obok wymienionego Zbigniewa Namysłowskiego, również Tomasza Stańki i Michała Urbaniaka. Ostatnio studiuje indyjską muzykę karnatycką i w praktyce demonstruje indyjską perkusję wokalną (konnakol). Zadebiutował w roli lidera i kompozytora płytą „Masovian Mantra”(2022) wydaną przez prestiżową serię „Polish Jazz” Warner Music. Została ona uhonorowana nagrodą „Fryderyk” w kategorii Album Roku Jazz. Został również wyróżniony kolejną nagrodą „Fryderyk” w kategorii Artysta Roku Jazz. (...) (Czytaj całość w Jazz Forum: https://jazzforum.com.pl/main/news/micha-baraski-no-return-no-karma)
"NO RETURN, NO KARMA" – to drugi autorski projekt Michała Barańskiego, gdzie jazz spotyka się z indyjską matematyką rytmiczną, europejską wrażliwością i subtelnymi, choć głęboko zakorzenionymi, odniesieniami do polskiej muzyki ludowej, nagrany w towarzystwie utytułowanych muzyków polskiej sceny jazzowej. Płyta „No return, no karma” została wydana przez prestiżową serię Polish Jazz. Ten album w pełni ukazuje artystyczną dojrzałość Michała Barańskiego, otwartość na dialog kultur i odwagę w przekraczaniu granic stylistycznych.
